महाराष्ट्राच्या राजकारणात अनेकदा सत्तासंघर्ष आणि आरोप-प्रत्यारोपांची चर्चा ऐकायला मिळते. पण कधीकधी असे काही क्षण येतात, जे मानवी नातेसंबंधातील कृतज्ञता आणि आदराचे दर्शन घडवतात. विधान परिषदेत राष्ट्रवादी काँग्रेसचे आमदार अमोल मिटकरी यांनी उपमुख्यमंत्री अजित पवार यांच्याविषयी व्यक्त केलेले उद्गार असेच काहीसे होते. ‘माझे शेणाचे हात पेनाला लावणारा किमयागार म्हणजे माझे दैवत अजितदादा होते,’ अशा शब्दांत मिटकरी यांनी आपल्या भावनांना वाट मोकळी करून दिली, आणि सभागृहासह संपूर्ण महाराष्ट्राचे लक्ष वेधून घेतले.
मिटकरींचे हे विधान केवळ एक शाब्दिक स्तुती नव्हते, तर त्यांच्या आयुष्यातील एका मोठ्या परिवर्तनाची गाथा होती. ‘शेणाचे हात’ हा शब्द ग्रामीण, शेतीप्रधान पार्श्वभूमीतून आलेल्या, मातीशी जोडलेल्या माणसाचे प्रतिनिधित्व करतो. तर ‘पेनाला लावणारे किमयागार’ ही उपमा अजित पवारांच्या नेतृत्वाची आणि त्यांनी मिटकरींसारख्या सामान्य कार्यकर्त्याला दिलेल्या संधीची, त्यांना घडवण्याच्या क्षमतेची साक्ष देते. एका सामान्य कुटुंबातून येऊन, राज्याच्या राजकारणात आपले स्थान निर्माण करणे हे सोपे नसते. या प्रवासात योग्य मार्गदर्शक आणि पाठिंबा असणे किती महत्त्वाचे आहे, हे मिटकरींच्या विधानातून स्पष्ट होते.
अजित पवारांची ओळख केवळ एक कठोर प्रशासक म्हणून नाही, तर कार्यकर्त्यांना प्रोत्साहन देणारे आणि त्यांच्या पाठीशी खंबीरपणे उभे राहणारे नेते म्हणूनही आहे. अनेकदा ते आपल्या शब्दांनी कार्यकर्त्यांना ऊर्जा देतात, तर कधी कठोरपणे चुका सुधारण्याची संधीही देतात. अमोल मिटकरींसारख्या अभ्यासू आणि प्रभावी वक्त्याला राजकारणात सक्रिय भूमिका मिळवून देण्यात अजितदादांचा मोठा वाटा आहे. दादांनी मिटकरींच्या क्षमतेला योग्य व्यासपीठ दिले, त्यांच्या राजकीय प्रवासाला दिशा दिली आणि त्यांना एका सर्वसामान्य कार्यकर्त्यांमधून प्रभावी आमदार म्हणून घडवले.
राजकारणात गुरु-शिष्याची परंपरा नवीन नाही, पण ती जेव्हा इतक्या प्रामाणिक आणि भावनिक पद्धतीने समोर येते, तेव्हा तिचे महत्त्व अधिक वाढते. मिटकरींच्या डोळ्यातून ओघळलेल्या अश्रूंनी त्यांच्या मनात अजितदादांबद्दल असलेला आदर, कृतज्ञता आणि निस्सीम श्रद्धा प्रकट केली. हे विधान केवळ एका व्यक्तीचे दुसऱ्या व्यक्तीबद्दलचे उद्गार नव्हते, तर महाराष्ट्राच्या ग्रामीण भागातून आलेल्या एका तरुणाच्या संघर्षाची आणि त्याला मिळालेल्या पाठिंब्याची कहाणी होती. यातून अजित पवारांच्या व्यक्तिमत्त्वाचा एक वेगळा पैलू समोर येतो, जो त्यांच्या कार्यकर्त्यांशी असलेल्या भावनिक नात्याचे दर्शन घडवतो.
अमोल मिटकरींच्या या भावनिक उद्गारांनी महाराष्ट्राच्या राजकारणात एक सकारात्मक संदेश दिला आहे. केवळ खुर्च्यांसाठी चालणाऱ्या राजकारणापलीकडे जाऊन, मानवी संबंधांचे आणि कृतज्ञतेचे महत्त्व अधोरेखित करणारे हे क्षण नक्कीच स्मरणात राहतील. अजित पवारांनी अनेकांना संधी दिली आहे, पण मिटकरींनी व्यक्त केलेली ही भावना त्यांच्या नेतृत्वाची उंची अधिक वाढवते आणि राजकारणात आजही प्रामाणिक संबंधांना किती महत्त्व आहे, हे दाखवून देते. ‘माझे दैवत अजितदादा होते’ हे वाक्य त्यांच्यातील अतूट विश्वासाचे आणि आदराचे प्रतीक आहे.
By
By
